Korkularınım ben senin, en ummadığın anda bulduğun.
En yalnız, en çaresizinde omzunda hissettiğin el.
Belki kadehindeki son yudum, oltandaki ilk balık,
Yada yağmurda yürüdüğün, ıslak sessiz caddeler.
Ben beklemediğin O’yum, korkular benle güzel...
(26 Eylül 2006, Adana)
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




korkuların güzel olduğu yürekte sevinçlerle mutlulukların güzellik derecesini belirtmem için kelime bulamıyorum sanırım mükemmel ötesi olur...
şiirde bir derinlik var insanı düşüncelere sevkeden kutlarım ramazan kardeşim
korku;
yoldan çıkarınca korkanı,
en çok korkutanı avlar..
Dede Korkut'a yarenlik ederken,
efil efil kafese sığdık da,
üşüttük bensiz kalan sensizliğin acısını..
La Fontaine..uyur gezerdi,
O'na bu yüzden sığamadık laf aramızda :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta