Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Korku yolcusu üzerine bir çok anlam katarak okuyanın kendine kendi yaşamı ile ilgili bir çok yorum yapabileceği nitelikte güzel bir şiir ama ben yoruma gerek görmeden diyorum ki tek kelime ile harikaydı.....Tebrikler...
Baştan sona , her dizesi ; ben uygar şiirim ! . . . Diyor inan !. . .
Sen benim için Erbaa'da çamurlar arasında (Asla Erbaa'yı düşürmek değil niyetim) kalan bir elmas parçasısın kardeşim.
O büyük kentlerde , büyük şair ! . . . diye geçinenler utanmalı , bu dizeleri görünce . . .Sağ ol ! . . . Var ol ! . . .Sonbahar dostum . . .Saygılar . . .
Frank Sinatra “My way”(Benim Yolum) adlı şarkısının sözlerinde: Ve artık son göründü… ve son perdeyle yüzleşmek üzereyim diye başlıyor; şimdiye kadar pek çok yollarda seyahat ettiğini ve sonunda kendi yolunu bulduğunu söylüyordu. Yaşamında önemsiz çok az bazı pişmanlıkları olduğunu; yapmak isteyip de yapamadığı, görmek isteyip de göremediği çok fazla bir şey olmadığını; tüm pişmanlıklarıyla yüzleşip artık onları geride bıraktığını, şimdiye kadar yaşadıklarından utanmadığını, yıkılmadan yürümeye devam ettiğini, artık kendi yolunu bulduğunu söylüyordu. Bu güzel sözlerin şarkıya düşen melodisinin yaşattığı olağanüstü duygular yansıyordu şiire. Ulaşılması mümkün olmayan bir aşkın bir haberi bile ölmeye değecek kadar büyük bir anlam taşıyordu. Bu hüzün yolculuğundaki ona ulaşamama korkusu ancak onun yalnızca yüreğinde olmakla bile bitecekti. Çünkü bu yürek onu hissedebilirdi.
Sayın Necdet Arslan, şiirinizde uçsuz bucaksız bir yolculuk yaptım. Aşılmaz dağların doruklarında, devasa bulutların sardığı gökyüzünde, efsanelerde ve gerçeklerde yürüdüm bu yolculukta. Entelektüel birikiminizin evrensel boyutlarda yansıması vardı ritmi kulakta yankılanan olağanüstü güzel şiirde. Şiirinizin ilk mısralarını yeniden okuduğumda; iyi ki sadece kendinize saklamayıp bu güzel dünyayı bizle paylaşmada kararsız kalmamışsınız diyorum. Saygı ile.
Ustadim:) muhtesemdi buyuk bir haz alarak okudum yureginize saglik guzellikler sizi bulsun saygila *** Tam Puan***
Yanıtı verilmemiş sorulardan
Pul pul dökülür
Tuğlu arınmışlığım
Hep sana
Uçsuz bucaksızlığım hep sana
Ser kanımı ayak bastığın patikalara
Donmaya razıyım
Donarım
Kaskatı kesilmiş tanrıçaları
Bu parmaklarla
Teker teker
Yıkarak geçtim vadilerden
Sığınağımsın
Sakla beni yüreğinde
Yoksa ağlarım…
Necdet Arslan
Ustadim:) muhtesemdi buyuk bir haz alarak okudum yureginize saglik guzellikler sizi bulsun saygila *** Tam Puan***
Yanıtı verilmemiş sorulardan
Pul pul dökülür
Tuğlu arınmışlığım
Hep sana
Uçsuz bucaksızlığım hep sana
Ser kanımı ayak bastığın patikalara
Donmaya razıyım
Donarım
Kaskatı kesilmiş tanrıçaları
Bu parmaklarla
Teker teker
Yıkarak geçtim vadilerden
Sığınağımsın
Sakla beni yüreğinde
Yoksa ağlarım…
Necdet Arslan
kalbime at kemendini aşk..çok güzeldi.saygımla
güvenli bir sığınak bulabilmek zor bir iştir, hele ki saklanmak yürekte... ifşa edilince ağlamak... müthiş bir şiir hocam, kıymetli yüreğinize sağlık, sonsuz saygı ve selamlarımla.
başarılı bir şiir tebrikler 10 puan
Yanıtı verilmemiş sorulardan
Pul pul dökülür
Tuğlu arınmışlığım
Hep sana
Uçsuz bucaksızlığım hep sana
Ser kanımı ayak bastığın patikalara
Donmaya razıyım
Donarım
Seven bir yüreğin sevdiğine seslenişiydi dizelerde,içten,sıcak ve yankılanan bir sesle,okumanın keyfi harikaydı,yüreğine sağlık ağabeyim sizi zevkle okuyorum,harika şiir için teşekkürler,selam ve saygı ile...
'Çok güzeldi, okumaktan haz aldım kutlarım.'
Bu şiir ile ilgili 99 tane yorum bulunmakta