Korktum...
yalan bir haykırışın peşine düşmekten
kaybolup çığlıklarda
bulamamak geri dönüş yolunu
indiğim istasyonda
kaçırmak bindiğim vagonu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ara sıra korkuların üzerine gitmek gerek. O zaman korkular acı dindirir. Saygılarımla...
tebrikler...
selam ve saygılarımla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta