Bırak bu gece yağmur klişe yağsın,
cesetlerimize.
Yeteri kadar suç ve gunah yüklü belleklerimiz,
Bileklerimiz intihara hazır olmalı, her gece.
Yapraklar kırılır,kurur ve dökülür,
bir şelaleyi besleyen kaynak kıvamında,
gözlerimiz..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta