Hayatımda kör kuyuları,durmadan kazan.
Yorgun arzularımın hepsi,sapsız bir kürek.
Acıların sillesinden,eğildikçe hep yorulan.
Anladım ki ağlayan korkuların hepsi ürkek.
Gönül sabahında eserken,sevgiyle yorulan.
Yelin,yaprağını döktüğü dal gibidir bu yürek.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta