Beni kendinde gördü kör...
Aynı tadı almıştık,
bir elmanın iki ayrı lokmasından...
Aynı sona varmıştık,
ayak izleri farklı yollardan...
Aynı nimetlere uzandı elimiz,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Anlamlı ve güzel şiiriniz için tebrik ediyorum.
bakılan şeyin önemi yok..
..önem bakışlarınızdadaır
..sağlam bir göz ister bakış
..sağlamlık başka bir şeydir
bazen bizim görmediklerimizi
..bir kör daha iyi görür
..ondaki yürek gözüdür
hayatın her sayfasında
..ne gizli pırıltılar saklıdır
..göremeyen göz körelir
..bu gizli pırıltıları ancak
..pürüzsüz pussuz bir göz görebilir
f.kemal
şiirinizi kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta