KOPMAZ
Bir fırtına kopar bazen, çatılarından alır hıncını evlerin,
Uçar da nasibolur kafana da bir parçası.
Küt diye!
Sel gelir gürül gürül, kayar toprak yukardan.
Yutuverir gövdeni açlıktan, hüp diye!
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta