Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Konya şehrini şehir yapan en temel öğelerle resmedilmiş şiir. Ovanın altın sarısı at yelesi gibi başakları, minarelerden yükselen ezan sesleri, Mevlevi ayinlerinde yüce yaratanın etrafında dönen semazenler ne güzel temaşa ediyor şiirde.
Sanki Konya şehri canlanıp ruhundan üflemiş gibi şiire. Duru engin bir ses, yalın ifadelerle süsten uzak mütevazı bir şiir bu.
Selam ve muhabbet dileklerimle Ali Abi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta