Sen hep kolayına kaçtın sevdanın,
Sabahları gecelerden çaldın,
Seher yeli ne dese ona inandın sen.
Ateşte yürüyen ben oldum hep, yalınayak hem de.
Senin sevdadan anladığın bir iki damla gözyaşı,
Biraz da alevinin içini yakmasıydı belli ki,
Zora gelince hasret çekmek;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta