Kokun Şiiri - Nihal Bıkım

Nihal Bıkım
86

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Kokun

Pembe tenli zamanların nihayetlenmesine doğruydu.
Biten diğer aşklar gibiydi gidişin.
Acını değil, kokunu bırakmıştın bende,
kaybolurken gri bir gecede.
Kokun...
zamanla tutkuya dönüşen kokun,
işgal ettiği ruhumu,
tutsaklaştırdı bir süre sonra,
edilgene dönüşen zamanlarda.
Zira kokundu, sesinin ardından
ruhuma işleyen...
Mutluluk...
Mutluluk kokar mıydı hiç?
Kokardı işte!
Sen kokardı mutluluk.
Taze çilek kokusu gibi.
Ya da baharda, dağlarda yeşermeye başlayan,
Kenger kokusu gibi,
Bazen de annemden emdiğim taze süt kokusu...
Ve ben nerden bilebilirdim, taze çilek kokusunun,
Beni tutsak kılacağını ve dalga dalga,
Ruhumun derinliklerine işleyeceğini.
Şimdi diyorum, bir rüzgar çıksa,
Ilık ılık esse kadife ten yumuşaklığında,
Ve kokunu getirse bana.
Sevdalandığım kokunu...

Nihal Bıkım
Kayıt Tarihi : 8.1.2015 04:04:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Erkan Öztürk
    Erkan Öztürk

    Güzel şiir.

  • Yenal Karavelioğlu
    Yenal Karavelioğlu

    Mutluluk...
    Mutluluk kokar mıydı hiç?
    Kokardı işte!
    Sen kokardı mutluluk. ......MUTLULUĞUN DAİM OLSUN........

  • Mehmet Murat Yurtçiçek
    Mehmet Murat Yurtçiçek

    Rüzgar ne yana eser usta..
    Söyle o yana döneyim..
    Kokum bulaşsın kokuna.

    Murat YURTÇİÇEK

TÜM YORUMLAR (3)