Köhne düşünceler örümcek ağına düşmüş
İçini yaralayan köhne kafalar hala var.
Ve hep hortluyor birer birer
Yine tehlike çanları çalıyor
Yüreklerinde anlamsız kaç göç paniği
Kör kuyu olmuş savundukları
Örümcek ağında gözleri çırpınırken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta