Ömrümden sayfalar kopuyor acıtırcasına hergün,
Pervasızca uçuşuyor dağılıyor yelin içerisinde,
Rüzgarın eteğine sarılıyorum, hatıralar ellerimde,
O Durmadan esiyor soluklanmadan bir nebze,
Koca bir çınar beklediği yelin içine salınmış gidiyor,
Çevresinde usulca fidanlar ağlıyor, onu yâd ediyor,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta