9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Rüzgar aniden esip, kapıları zorladı,
İçimdeki korkuyu, gülümseyip sakladı,
Sanki gökten başıma, koca deniz patladı.
*
En büyük fırtınaymış, çay bardağımda kopan,
Rüzgarıyla her şeyi, gözüm önünde yutan,
Şaşkın şaşkın bakarım, var mı yakamdan tutan.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta