KIZIM HASRET’E Şiiri - Muhsin Yener 2

Bir Babanın Yüreğinden… Yirmi bir yıl önceydi… Evimizin içine doğan Bir güneş gibi geldin. Annenin kucağından Titreyen ellerime bırakıldın. Korkuyordum… Kollarımın arasından Bir düş gibi kayıp gidersin diye. Küçük kızım… Kapıda bekleyişlerin hâlâ aklımda. “Bana ne getirdin?” diye soruşun, Boynuma sarılışın, Gülüşünle dünyamı aydınlatışın… Kucağımdan hiç inmek istemeyişin… Benim bebeğim, Kokusu cennetten gelen küçük kızım… Seni çok seviyorum. Ama bilirsin, Babalar sevgilerini saklamayı öğrenir. Bize öyle öğretildi. Sevgi, içimizde büyüyen Sessiz bir yangın gibiydi. Oysa sen, Nefesimin en derin yerisin, Canımın en ince sızısı, Kalbimin en güzel tarafısın. Şimdi büyüdün… Artık yalnızca kızım değil, En yakın dostumsun. Konuşuruz, tartışırız, güleriz… Bazen sana kızar gibi olurum. Ama bil ki En çok da doğrularını severim. Canım kızım… Hayat kısa… Sevdiklerini, hayallerini, Kalbinden geçen güzellikleri erteleme. Benim sana bırakacağım En büyük miras; Onurlu bir isim, Temiz bir geçmiş olacaktır. Mutlu ol… Uzun, güzel, Sevgiyle dolu bir hayat yaşa. Nerede olursan ol, Hangi rüzgâr savurursa savursun seni, Vatanını, aileni ve değerlerini Yüreğinin en yüksek yerinde taşı. Çünkü senin damarlarında Asil bir hikâye akıyor. Ve bir gün, Sen de anne olduğunda Bu sevgiyi Kendi çocuklarının yüreğine fısılda. Canım kızım… Sevgi ertelenmez. Hayat, sevdiklerimiz varsa anlamlıdır. “Seni seviyorum” demek Dünyanın en zor şeyi olmamalı. Kokusu kalbime sinmiş kızım, Hasret’im… Seni çok seviyorum. Allah yolunu açık etsin, Her adımında yardımcın olsun. Gönlüne huzur, ömrüne mutluluk versin. Baban Muhsin Yener