Kıyıda Kalan Ses Şiiri - Yücel Özkü

KIYIDA KALAN SES
Gözlerin değince akşama,
İçimde bir şehir üşürdü.
Sesin uzakta kaldıkça,
Adın başka bir seste büyürdü.

İncecik gölgeydi yanında,
Gülüşü akşamı inceltirdi.
Karşıma çıktığında yüzü,
İçimde bir pencere kapanırdı.

Kıyıdan ağır bir vapur geçer,
Sen ardından uzun uzun bakardın.
Cebimde susan ellerimle
Suda dağılan ışıkları sayardım.

Limanda bir gemi uzaklaşır,
Gözlerin ışıklarına takılırdı.
Kıyıda susup beklerken,
Deniz içimde kabarırdı.

Sonra gülerdin bana bakarak,
İçimde akşamdan kalan bir iz.
Sana yaklaşan her adımda
Aramızdaki kıyı çekilirdi.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Eylül 2026/10:36