Gün, ağır bir taş gibi omzuma çöker,
Renkler solmuş, sesler uzak.
Bir gülüş maskesi takarım herkese,
İçimde sessiz bir fırtına, kırık bir şarkı.
Adımlarım yola değil, boşluğa sürüklenir,
Zaman, yavaşça siler yüzümü aynalardan.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta