Beni,
Saçma sapan şair bozuntularıyla kıyaslamayın.
Ne dediği ve ne idüğü belirsiz olan,
Her yazdığını bir halt sanan,
Sadece bir iki kelime için kalem oynatan,
Kendi bile ne anlattığını bilmeyen,
Kaleminden hiçbir his dökülmeyen…
Beni o ahmaklarla kıyaslamayın.
“Bulutlar geldi,
Yağmur yağdı,
Sen yine yoksun.”
Gibi dizilerle şiir yazdım diye dolaşan,
Günlük konuşma cümleleriyle
Sanat ortaya koyduğunu sanan,
Derine inmeden derin duyguları anan,
Yalnızca bir iki şiiri eh işte dedirten,
PR ile günümüze gelen…
Beni o ahmaklarla kıyaslamayın.
“Güneş açtı ama dertlerim bitmedi.”
Gibi anlamsız cümleler kuran,
Yazı yazabildiği için kendini şair
Veya rapçi sanan,
Gönül duvarını yıkamayan,
Şiiriyle bir matematik
Bir melodi sunamayan,
Ortaya koyduğu eser
Kaybettiği vakte değmeyen…
Beni o ahmaklarla kıyaslamayın.
*************
Şiirlerinde, bestelerinde bir gaye yok.
Topluma veya bireye hiçbir şey vermiyor.
Kimseyi uyandırmıyor.
Bir konu, bir fikir, bir ülkü barındırmıyor.
Ama her nasılsa,
Yazdığı şey şiir, kendisi de şair oluyor.
Yazacaksan yazdığına değmeli.
Zamanı büküp, ekseni eğmeli.
Kalem Mecnun, kâğıt ise Leyla olmalı.
Böyle yazamayacaksan,
Bu işe hiç bulaşmamalı…
Mart / 2014
Kayıt Tarihi : 24.09.2026 11:50:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
