Seninle çıktım ben sevgi merdivenlerini.
Sonuna kadar değil,
Sonsuza kadar senindir bu adamın kalbi.
Bazen gördüklerime bile inanmadım.
Ama ben seni görmeden de
Aşkının kurbanıyım.
Hayatı yeşile boyadım
Dipteki siyahlar baş gösterdi.
Beyazım olmaya gel,
Diğer renkler kıskansın.
Gel herkes bizi bir arada ansın.
Ben yokluğunda dem tutmuş,
Yıllanmış şarap.
Sen sevmelere doyamadığım bir afitap.
Kanım senin için
Şiir olmayı bekleyen bir mürekkep.
Sen varsan ben,
Nasıl çıkarabilirim bu aşka kep.
Aşkta suç tek taraflı olur;
Ama cezayı iki taraf çeker.
İçime kazıdım seni,
Dünyanın en ağır cezası bana neyler?
Güneş saçlarına dolanmış,
Yıldızlar senden dolayı parlak.
Elimi attığım, duyduğum,
Baktığım her şeyde sen varsın.
Ama yine de sensin bana en büyük yasak.
Şairlik zor iş seni anlatırken…
Sen başlı başına bir eser.
Sen ve şairlik hakikat,
Gerisi gelir geçer.
Gitme benden,
Sen gidersen neyim kalır geriye.
Affetmezsen
Bir ömür cezam olur adın dilime.
Affetmezsen
Ben de kendimi hiç affetmeyeceğim.
Ne acıdır bilir misin kendine duyduğun kin.
Affet beni aşkım, unutalım kötü geçmişi.
Unutmak bazen bir hazine,
Allah’ın bahşettiği…
Belki ilkim değilsin; ama sonumsun.
Yalanım varsa aşkım sonum olsun.
Kusursuz insan olmaz,
Kusursuz olsa insan olmaz.
Affet beni aşkım,
Doğrularım hatalarımdan az.
Aralık / 2010
Kayıt Tarihi : 24.09.2026 16:08:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
