Ahım Var Şiiri - Muhammet Bora Candan

Ahım var!
Gülü dalından koparana
Yolun ortasındaki taşa
Yoksulun evine uğramayan aşa
Vakitsiz yağan yağmura
Beyazları kirleten çamura
Yalanlarla yükselen siyasete
Haramlarla kurulan ticarete
Haklıyı korumayan adalete
Liyakati esas almayan sisteme
Yedikçe acıkan mideye
Karşılıksız olan sevgiye
Başkasının hakkına giren zengine
Ufku siyahlarla karartan engine
Rızkının peşinden koşmayan fakire
En temizleri kirletmeye meyilli kire
Şeref nedir bilmeyen ite, köpeğe
Çıkarcıların kurduğu her türden öbeğe
Kalbi olgunlaşmamış narsiste
Toplumu unutmuş her türden artiste
Yaşadığı hayatı sorgulamayan köleye
Kapılarını düşmana açmış her bir kaleye
Mazlumu korumayan garabet güce
Can yakan, yürek söken “artık çok geç”e
Yolların zamansız ayrıldığı her bir sevgiye
Anlamadan dinlemeden yapılan yergiye
Dürüstlük için adım atmayan cesaretsize.
Her istenilen yalanı söyleyen kuklaya
Güneşin önünü kapatan Ay’a
Hakkını savunmayan haklıya
Tek başına karşıma çıkamayan yüreksize
Güzel olan şeylerin üzerindeki kötü ize
Riyakara, korkağa, adam olamayana…
Doğrulun karşısında kalmış her bir yana.
Her türden yalancıya, düzenbaza
Çoğun karşısında boynu bükük kalan aza
Sabredilmesi gereken yerde vazgeçene
Tevekkül etmeyene, tahammülsüze…
Elimi tutabilecekken tutmayan o kadına
Yüreğimde yangın bırakan her ne varsa
Onun adına
Mahzunu ezene, üzene
Böylesi kokuşmuş bir düzene
Çıkarcıya, ikiyüzlüye, kaypağa, dolandırıcıya.
Kötülük yaparken diliyle de iyiliği andırıcıya
Doğru zamanda doğru sözü söylemeyen dervişe
Kötülüğü ve adaletsizliği besleyen her türden işe.
Ahım var,
Yürekten gelen samimi bir ahım var.
Her iki cihanda da gün yüzü görmesin
Ahıma sebep olanlar!

Ocak / 2025