Kıyas Şiiri - Mehmet Şahan

KIYAS

Kendini Adem’le kıyaslayınca,
Melek olan İblis, Şeytan’a döndü!
Kabil de Habil’le kıyaslayınca,
Beynindeki habis, hayatı söndü!
Melek olan İblis, Şeytan’a döndü!

Kıyasla kimsenin adı değişmez,
Yediğin nesnenin tadı değişmez.
Girdiğin izbenin kodu değişmez,
Kıyas mevzubahis sanma ki ündü!
Melek olan İblis, Şeytan’a döndü!

Elin bardağına akmaktır kıyas,
Elin çardağına bakmaktır kıyas!
Elin kâr dağını yakmaktır kıyas,
Hiç doymadı nefis, bir de övündü!
Melek olan İblis, Şeytan’a döndü!

İnsanı bunaltır şerre sürükler,
Zihnini daraltır, şerri körükler.
Kalbini karartır şerri örükler,
Sayısız muhteris; yandı, dövündü!
Melek olan İblis, Şeytan’a döndü!

Pîr-i Fânî der ki; sözün eldeyse,
Nefsinde değil de gözün eldeyse,
Kendinde değil de özün eldeyse,
Deme ki bu kıyas evveldi, dündü!
Melek olan İblis, Şeytan’a döndü!

MEHMET ŞAHAN (PÎR-İ FÂNÎ)
31.07.2026 – KAPAKLI