Bir çocuk şarkısıydın yüreğimde yaşarken:
“Çiçekli bahçemizin yollarında koşarken”
Ben sen kirlenme diye kucağımda taşırken,
Sen hep çamur sıçrattın bacağıma kitapsız.
Sen temiz görün diye ben yıllarca kir tuttum,
Kendi kızımla bile değerini bir tuttum.
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Bunca atıp tutmanın sallamanın yeri ne?
Aldığım eşyaları yollamanın yeri ne?
Haberim var vermişsin dallamanın birine,
Bu nasıl tükürmektir ocağıma kitapsız..
Bence bu kalem TÜKENMEZ KALEM..,eyvallah Mecit baba...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta