Bir çocuk şarkısıydın yüreğimde yaşarken:
“Çiçekli bahçemizin yollarında koşarken”
Ben sen kirlenme diye kucağımda taşırken,
Sen hep çamur sıçrattın bacağıma kitapsız.
Sen temiz görün diye ben yıllarca kir tuttum,
Kendi kızımla bile değerini bir tuttum.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bunca atıp tutmanın sallamanın yeri ne?
Aldığım eşyaları yollamanın yeri ne?
Haberim var vermişsin dallamanın birine,
Bu nasıl tükürmektir ocağıma kitapsız..
Bence bu kalem TÜKENMEZ KALEM..,eyvallah Mecit baba...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta