Kışın Feryadı Şiiri - Kasım Kobakçı

Sessiz obalarda, fırtına çıkar,
Issız vadileri, hep sular yutar,
Çetin buzullarda, umutlar biter.
*
Gözden ırak duran, şu tepelerde,
İnsan acı çeker, derin kederde,
Yalnızlık hissiyle, dolar sokaklar.
*
Uzak diyarlara, çöker sisli pus,
Matem havasında, başlar kör kabus,
Hasret ateşiyle, bedenim yanar.
*
Karlar örtmüş, yokuşların üstünü,
Fırtınalar silmiş, sabah yönünü,
Yıldızlar parlamaz, gridir gökyüzü.
*
Yabancı adımlar, gezer ovada,
Kuşlar ötmez artık, donuk yuvada,
Kışın feryadıyla, inler bu cihan.