Kışa Kalan Şiiri - Yücel Özkü

KIŞA KALAN
Sen sustuğunda,
Kış inerdi sesimin kıyılarına.
Bir tek susuşun bile,
Yüreğimde uzun geceler yakardı.

Bilseydin...
Bir bakışını beklerken
Nasıl üşürdü içimdeki bahar,
Belki gözlerini benden esirgemezdin.

Ben,
Sevdanın en sıcak hâlini
Ellerinde öğrendim.
Yokluğun gelince,
Ateş bile üşüdü içimde.

Şimdi ne rüzgâra sitemim var
Ne de zamana.
Yalnız bil isterim;
Bazı insanlar gitmez,
Sadece kalbin en sessiz yerine çekilir.

YÜCEL ÖZKÜ
7 Temmuz 2026/21:43