Kısa Çöp Şiiri - Mustafa Erkenekli

Günden güne çoğaldı bitmedi düş kırığım
Kendi gölgeme kurşun attığımı bilen yok.
İçim dalgalı deniz, duyulmaz hıçkırığım
Zihnimim zindanında yattığımı bilen yok.

Fukarasıyım ‘Hep’in, zengini oldum ‘Hiç'in
Bu alın yazısına aklım ermedi, niçin?
Kırılıp incinsem de bir kalp kırmamak için
Aynada gördüğüme çattığımı bilen yok.

Doğrulmak istedikçe darbe yedim başıma
Yelkenleri indirip son verdim savaşıma.
Boğazıma dizilen ekmeğime, aşıma
Katık diye dertleri kattığımı bilen yok.

Sevinçleri geçirip elem tutan süzgeçtim
Mutluluk oyununda hep kısa çöpü seçtim.
Gözümün feri söndü yaşamaktan vazgeçtim
Hayatı bedavaya sattığımı bilen yok.

Yâr için gururumu, parçalayıp ezmişim
Anasız kuzu gibi arkasında gezmişim.
Hayallerim yıkılmış yaşamaktan bezmişim
Her gün bin kez ölmeyi tattığımı bilen yok.

Tenimde can olsa da kesiliyor nefesim
Ancak bir selâ ile duyulacaktır sesim.
Parçalanıp dağıldı göğsümdeki kafesim
Kırık sandal misali battığımı bilen yok.

08.04.2022 - Malatya