Kış Yeli Şiiri - Kasım Kobakçı

Kış yeli savurur,
Kılıcını vurur.
Zalim bey kudurur,
Evlat evde durur.
Korkuyla oturur.
*
Yalanları satar,
Temiz kana katar.
Mızrağını atar,
Gariplere çatar.
Sarayında yatar.
*
Günahı sararken,
Güneşi kararken.
Yürekler yararken,
Kurtuluş ararken.
Köşeyi tararken.
*
Engelleri aşar,
Tarih buna şaşar.
Kötü zehir taşar,
Cennette kul yaşar.
Cehenneme koşar.
*
Ateş birden söner,
Devran hızla döner.
Baykuş dama tüner,
Biter kötü hüner.
Seller Şam'ı yener.