öfkeli ayazlar çalar pencerelerden ışıkları
sonra geceyi uyandırıp, birlikte yola düşerler
alıp terkilerine köşe başlarının yetimi korkuları
dağıtırlar cümle âleme azar azar
çakırkeyif esintilerle dolaşır kerametsiz lodoslar
öyküler anlatırlar buz tutmuş mevkidaş sokaklara
hani kar yağsa neyse...
hep kırağılar çınlatır kulakları ay ışığında
buseler yağdırır kaygan zeminlere yıldızlar
bir evsizin yüreğinden sadece kaldırımlar öper
kış olmak çekilir dert değil ama
ne mutlu ki karların içinden kardelenler doğar
markası muhtelif elbiseler giyerken ağaçlar
sevgiye yenilirler hepten, uykularında bahar...
sen boş yere öldürdüğün zamanları sayma bana
haydi söyle, daha yaşayacağın kaç mevsimin var
15 aralık 2015
Hatice AkKayıt Tarihi : 17.12.2015 19:08:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
ne mutlu ki karların içinden kardelenler doğar '____________
Bu bir damlacık kardelen cesareti , umudu değil midir, kışları katlanır kılan....
Ne güzeldin şiir sen, kapıldım umuduna....
Kaleminiz daim , yolunuz hep açık.
Kışta olsa ümitlerimiz var... Ama önce kaybettiğimiz zaman! Bir de oyalanmalar ne kötü! Şiir gölü sağ olsun. Ant. 410 puan... Elimizdeki saniyeler bitmeden...
tebrikler ediyorum
Hatice hanım,
kutluyorum sizi.
Selam ve hürmetle...
TÜM YORUMLAR (15)