Kış bastırmadan bir kiraz profili çiz eline
Soğuk girmeden demirin içindeki ismine
Biraz daha palazlanıp bilgilenmeden pas
Güneyli gecelerinde herkes kadar İstanbullu
Çocukluğu kadar insanın Niğdeli biraz
Gençliğinin kitapları gibi yırtık ve yasaklı daha
Bizim yalının leylekleri gibi, uzun bir yola hazırlanan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta