Dalından son yaprak düşmüş ağaç gibiyim.
Hava ayaz, çırılçıplak...
Ama vakur, sessiz, sabırlı.
Damarlarımı donduran ayaz geçecek.
İlk kış, köklerimi zorlayan ilk fırtına,
Kanımın ilk felç oluşu değil.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta