Gozyaşlarımla yıkanmaya hazır olduğumda konuşurum seninle..
Bilirsin cümlelerim kankırmızı benim..
Mis gibi hüzün kokusu sarar heryeri
Karşı koyamazsın...
Öyle güçlü öyle özel ki çığlıklarım
Kimse duymaz sen kaçamazsın..
Bu yüzden mi benim için değerlisin ne?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta