pazar yerinde;
tezgahtaki son yumurtayı satmaya çalışan, bağırmaktan yorulmuş küçük oğlan çocuğu, bir yandan sokağa yayılan ciğer kebabının kokusunu solumaya çalışırken; bir yandan da; gözleriyle yeme uğraşısı içerisindeydi,
pazar yerinde ;
uç(a)masın diye elindeki kırmızı balonun ipini bir bileğine bağlamış, diğer eliyle annesinin elindeki filenin kıyısına tutunmakla meşgul küçük kız çocuğu, kırmızı balondan sonra kırmızı yumurtaya da sahip olabilme hesapları içerisindeydi,
tezgahta kalan son kırmızı yumurtayla , yine pazar yerinde arta kalan kırmızı balon bir an göz göze gelirlerken, birbirlerini ne kadar da iste(me)diklerini haykır(ma)dılar.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta