Kırık pusula Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Kül rengi bir sis kaplamış limanı,
Eski iskelede eski bir fener.
Sessizce tüketir kalan zamanı,
Yanan mumlar gibi umutlar söner.

Küflü duvarlar içinde titreyen gönümü,
Gönül hırkasıyla örttüm bu gece.
Çözülmez sanılan karanlık düğümü,
Dilimde gizlenen dilsiz bir hece.

Dalgalar dövüyor yorgun kıyıyı,
Yosun kokusunda kaybolmuş izler.
Unuttum o rengarenk baharı ayı,
Zamanı kemirir bitmeyen güzler.

Bir yaprak düşer toprağa sessiz,
Giden bir geminin ardında kalan.
Fırtınalar kopuyor içimde sensiz,
Geride ne varsa, hepsi bir yalan.

Yine de gökteki o tek yıldıza,
Bakarak yürürüm yollar bitmeden.
Sorarım halimi şu ıssız kıra,
Ömrün o son teli kopup gitmeden.

Sandığımda saklı eski bir resim,
Renkleri solsa da hatıra kalır.
Değişse, yok olsa bendeki ismin,
Ruhum bu masaldan payını alır.

Şafak sökecektir elbet bir sabah,
Karanlık gölgeler çekilir geri.
Eski acılara çekilse de derin bir ah,
Yeni bir gün bekler, yorgun serseri.
2020