Üç yüz altmış yedi, nasıl pusu kurdu;
Uğruna nicesi, öz başını vurdu;
Kimi dört el sardı, kimi karşı durdu;
Gereksiz diyenler, bu inattan caymaz.
*
Herkesin hesabı, kara kapta yattı;
Kimisi mezara, kürekle taş attı;
İki yüz yetmişler, sayfaya ne kattı;
Madem iş görmezdi, hesap niye tutmaz?
*
Kimine büyük suç, günahların ağı;
Kimine taptığı, kopmaz ilah bağı;
Kimine dev silah, yıkar koca dağı;
Kiminin elinde, paslı çakar almaz.
*
Kiminin aklı kıt, kiminin dar kolu;
İkisi hak ister, şaşırmış sağ solu;
Hakim halk ne derse, odur çıkış yolu;
Sandıkta saklıdır, o karar hiç şaşmaz.
*
Çekilse tetiği, çıkar kuru sesi;
Barutu ıslanmış, tükenmiş nefesi;
Paslanmış namlular, bekler dar kafesi;
Çakar da patlamaz, tek kıvılcım yakmaz.
*
Masada pazarlık, sayfalar hep kara;
Kurallar bükülmüş, açar derin yara;
Koltuklar uğruna, düşer millet dara;
Bozuktur zemberek, hedefini vurmaz.
*
Gün gelir sabırlar, kabından da taşar;
Meydana inen halk, her engeli aşar;
Hileli sayılar, hesabından şaşar;
Kırık çakar almaz, kimseyi korkutmaz.
Kayıt Tarihi : 4.10.2026 17:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!