Kimsesizliğin bağrında büyüdüm ben,
yanımda dost bildiğim kimsem yoktu
benden başka,
ne dost edindim ne kimseye güvendim,
bu hayatı nasıl yaşadım soranda olmadı.
Gün geldi aç kaldım gün geldi açıkta kaldım
bazen yağmurda ıslandım bazen kar altında üşüdüm.
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Gönlünüze sağlık Zafer Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta