İnsan aceleye sürülmüş bir tren şimdi,
duraklarda beklemiyor artık.
Kendine soracak vakti yok:
"Nereye gidiyorum?"
"Neden yaşıyorum?"
"Kimim?"
Sabahlar bile kısaldı.
Bir kahvenin buharında
bir ömrü tartan insanlar geçti bu şehirlerden.
Şimdi saatler koşuyor,
insan nefes nefese ardından.
Ve insan,
her şeyi hızlandırdıkça,
kendinden uzaklaştı biraz daha.
Muhsin yener
West Indies,Kızıl Elma,İtaki,Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
Devamını Oku
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta