Ben diyorken, bana beni unutturanım kim?
Aklımı oradan oraya yel gibi savuranım kim?
Sert rüzgarları, benim için dindirenim kim?
Gözlerim, varlık Aleminde temaşadayken,
Gönlümü Aşk'ının ateşine düşürenim kim?
Merhamet etmeyi, gözyaşlarımı dökmeyi,
Bana yarattıklarını sevmeyi öğretenim kim?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta