Belki hayat kocaman bir oyundur
Ve kurallara göre birleşmemiz imkansız
Ama günü elbet gelir ve bunu biri durdurur
Çünkü hiçbir güç olmaz bu kadar vicdansız
Bir çınlamaya herkes sağırlaşır
Bu belki de son vaktidir ömrün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



