Bir sevda var içimde, adı sensin Kerkük'üm
Yıllara meydan okur, bu hiç yılmayan ülküm
Ne rüzgâr silebilir, ne zaman bozar hüküm
Gönlümde kapanmayan bir yaradır Kerkük'üm.
Bir taşına dokunsam bin hatıra konuşur
Bir hoyratın yanığı gözlerimde tutuşur
Toprağınla yoğrulan bu can sana kavuşur
Hasretin sönmez bir kor, dağlar bağrım Kerkük'üm.
Seninle doğar şafak, seninle çöker akşam
Adın düşse dilime, çiçeğe durur yaşam
Dudağımda duasın, gözümde bir ihtişam
Kalbimin en derinde saklı sırrım Kerkük'üm.
Bülbülünün dilinde hüzünlü nağme vardır
Kalesinin burcunda bin yıllık çile vardır
Türkmen'in yüreğinde senden bir pare vardır
Gönüllerde taht kuran bir diyardır Kerkük'üm.
Nice kara gün gördün, nice fırtına aştın
Yine dimdik ayakta, çağlar boyu savaştın
Her düşen yaprağınla yeniden bahar açtın
Asırlara kazınan bir destandır Kerkük'üm.
Bir gün sorsalar bana: "Nedir en büyük sevdan?"
Derim ki: "Alın yazım, silinmeyen bir ferman."
Adını taşır kalbim, değişmez hiçbir zaman
Ömrümün sonuna dek tek yârimsin Kerkük'üm.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 10:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!