Kerkükün Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

KERKÜKÜN

Ateşi Türkmen, közü de Türkmen
Alevi göğe kalkar Kerkük'ün
Yarası Türkmen, özü de Türkmen
Kanı da Türkmen akar Kerkük'ün

Asırlar durur kale başında
Türkmen andı var her bir taşında
Bin yıllık sevda gözün yaşında
Burcundan tarih bakar Kerkük'ün

Hasa kurusa sevda kurumaz
Yıllar yorsa da yürek yorulmaz
Kanat kırılsa göğü unutmaz
Sabrı dağları yıkar Kerkük'ün

Bir hoyrat düşer gece yarısı
Ana sesidir, bağrın sızısı
Her kelimesi bir yurt parçası
Hoyratı yürek yakar Kerkük'ün

Temmuz unutmaz şehit kanını
Ana bekliyor yiğit oğlunu
Yüreği saklar kutlu canını
Toprağı şehit kokar Kerkük'ün

Bin kez yıkılsa bin kez dirilir
Adı silinse yine bilinir
Sesi kısılsa kalpten dinlenir
Alnında şimşek çakar Kerkük'ün

Çay ocağında Türkmen havası
Kilim nakşında ana duası
Düğün gecesi davul sadası
Gelini altın takar Kerkük'ün

Kara altını gitti ellere
Dert kaldı yanık Türkmen dillere
Yine sır vermez esen yellere
Bağrını hasret sıkar Kerkük'ün

Bir gün gelecek, gül açacaktır
Kale burcundan nur saçacaktır
Zulmün gecesi yok olacaktır
Dalından güller sarkar Kerkük'ün

Her köşe bucak bir Türkmen yürek
Her taş bir dua, her sokak dilek
Bu yurt Türkmendir, tarih diyecek
Taşından Türkmen çıkar Kerkük'ün