23 Temmuz 1997 doğumlu Kerem Altıner, şiirlerinde doğrudan kendi yaşamından, kişisel tanıklıklarından ve insan ilişkilerinden esinlenen günümüz şairlerindendir. Eserlerinde zaman, aile bağları, içsel sorgulamalar ve yalnızlık temalarını samimi bir dille işler; dizelerini kendi hayat süzgecinden geçirerek edebiyat platformlarında okurlarla buluşturur.
Kaderin hükmüyle yollar ayrılır önce,
Karanlık başlar o son umut da sönünce.
Kerem’in bağrında yanan o ilk gizli ateş,
Batan bir ömürdür, doğmaz bir daha güneş.
Güneşsiz yollarda savrulur bütün hayaller,
Söndü içimde yanan o eski sevgi közü,
Artık dilde tükendi aşkın o tatlı sözü.
Gözümden damla damla akan yaşlar kurudu,
Bu kesin ayrılıkla gönlümün yolu durdu.
Yollar ki darmadağın, her bir yanı taş dolu,
Gözüm görmedi lakin ruhum bildi yüzünü,
İçime bir kor gibi akıttın ilk güzünü.
Üç aydır bir hilâlin gölgesinde kanarım,
Görmediğim bir gülü can evimden anarım.
Kucağım bomboş kaldı, sinem viran bir eşik,
Yalnızlık, göğsümün ortasında büyüyen sessiz bir ada,
Terk edilmiş bir gemi misali sürüklendim bu karanlık dalgada.
Yokluğun yükü omuzlarımda söndürür batan her güneşi,
Unutulmak, içimde hiç sönmeyen dipsiz bir telaşın ateşi.
Yönünü yitirmiş bir yolcu gibi kaldım bu yabancı diyarda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!