KENDİNE KALAN
Bir dokunuşla kendine dönersin,
İçinde kapılar açılır.
Biri de göğünü daraltır,
Gölgende yüzün kaybolur.
Biri gelir, gönlün genişler,
Dar sokaklara gök sığar.
Biri gider, içinden mevsim geçer,
Kış, en sıcak yerinde başlar.
Biri dokunur, için çiçeklenir,
Sesin kendine döner.
Biri dokunur, içinden eksilirsin,
Aynalarda yüzün uzak durur.
Biri seni kendine bırakır,
İçinde ışık yeniden çoğalır.
Biri seni senden alır,
Aynalar adını unutur.
YÜCEL ÖZKÜ
12 Eylül 2026/09:11
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 09:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!