KENDİNE DOĞRU
Her insan kendi içinde
Başka bir yol taşır
Bir yanında ışık belirir
Bir yanında sessizlik derinleşir
Zaman geçer, izler kalır
Düşünceler değişir
İnsan kendine baktıkça
İçinde başka anlamlar bulur
Ruhunun katmanlarında
Bir iz, bir ses, bir sessizlik
Ne kadar uzağa gidersen git
Yol bazen yine kendine çıkar
İnsan bazen ışığı arar
Karanlığı anlamadan
Oysa geceyle gündüz
Aynı göğün iki halidir
Aynı gökyüzünün altında
Her insan başka bir soru taşır
Diller, yollar, zamanlar değişir
Ama hissetmek bize tanıdık gelir
Ruhunun katmanlarında
Bir iz, bir ses, bir sessizlik
Ne kadar uzağa gidersen git
Yol bazen yine kendine çıkar
Kimiz biz
Bir isim mi, bir hatıra mı
Yoksa değişen zamanın içinde
Kendini arayan bir yolcu mu
Bazı şeylerin adı konmaz
Yine de insan hisseder
Belki ruh dediğimiz şey
Kendine yaklaşan bir sessizliktir
Ruhunun katmanlarında
Bir iz kalır, bir ses kalır
Ve insan zamanla
Kendine biraz daha yaklaşır
Kıymet Güzeliş | KGzls
Sözlerin İçsel İzleri — 08
Kayıt Tarihi : 29.10.2026 09:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Kendine Doğru”, insanın zamanla değişen düşüncelerinin, içinde taşıdığı soruların ve kendini anlama çabasının izini sürüyor. Bu şiirde yolu, insanın iç dünyasına uzanan bir imge olarak kullandım. Uzağa gitsek de karşılaştığımız duygular, hatıralar ve sorular bizi yeniden kendimize yöneltebiliyor. Her dönüşte içimizde daha önce fark etmediğimiz bir anlamla karşılaşabiliyoruz. Geceyle gündüzün aynı göğün iki hâli olması, içimizdeki aydınlıkla karanlığı birlikte düşünmeye çağırıyor. “Kimiz biz” sorusu da bu arayışın içinde beliriyor; bir ismin ya da hatıranın ötesinde, değişmeye ve hissetmeye devam eden insanı sorguluyor. “Sözlerin İçsel İzleri” koleksiyonumun sekizinci şiiri olan bu eser, kendini tanımanın zaman isteyen yolculuğuna eşlik ediyor. Sonunda insan, taşıdığı izlerle birlikte kendine biraz daha yaklaşıyor. Kıymet Güzeliş | KGzls
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!