Bir Işık Kalsın Şiiri - Kıymet Güzeliş

“Bir Işık Kalsın”, özlemin ve hatıraların içinde, insana kendi sesini hatırlatacak küçük bir aydınlığın sürmesini dile getiriyor. Bu şiirde ışığı, uzaktan varlığı hissedilen bir sıcaklık olarak düşündüm. Anlatıcı ondan kendisini çağırmasını ya da beklemesini istemiyor; yalnızca sönmemesini diliyor. Bazen bir hatıranın var olduğunu bilmek bile insanın içindeki bağı korumasına yetiyor. “Unutmaya karşı” yanan bu ışık, geçmişten kalan sesleri taşıyor. Şiir ilerledikçe özleme eşlik eden dilek, insanın kendi içine yöneliyor: İçindeki sesin hâlâ orada olduğunu hatırlamak ve kendine dönebilecek gücü bulmak. “Sözlerin İçsel İzleri” koleksiyonumun yedinci şiiri olan bu eser, insan kendine dönene kadar içini aydınlatmayı sürdüren o küçük ışığa sesleniyor. Kıymet Güzeliş | KGzls