Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Kişilerin kendi dünyalarında içselleştirdiği doğru bildiği yanlışlar veya bilerek arkasında durduğu yanlışları ancak yine aynı kişinin doğruyu görmesiyle veya kendi özgür iradesiyle yanlışı düzeltmesiyle mümkün olur.
Kutlarım Önder Bey Üstadım,
Nice şiirlerinize,
Sağlıcakla şen ve esen kalınız,
Selam ve saygı ile.
Hiç vakit geçirme boşuna,
Oyalama,
"Umut verme",
Yanıltma!
Değişim,
İçte başlar...
Kendinde, kendini tanımakla, "yanılgılarını" ve zaaflarını kabullenmekle...
Gerisi gelir,
Hem de çevrenle...
Hadi bakalım, başla!
Tebrikler Önder Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta