Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Sustukça sesin daha çok duyuluyor ' sözün bittiği suskunluk,güzeldi Sn:Çoban yüreğinize sağlık.Saygımla
Değerli dost,
Sizi ve değerli çalışmanızı yürekten kutlarım....Emeğine, yüreğine sağlık....
Başarınızın devamını......kaleminizin tükenmez olmasını diliyorum....Nice başarılara....
Selam saygı sizedir......
Güzel şiire,usta kaleme yürekten tebrikler.
Gündem yalan ya da gerçek.., kişinin kendisiyle başbaşa kalmasına izin vermiyor...haklısınız...
kaleminize sağlık sayın Mehmet Çoban...
Güne net yaklaşımlarla uzanan bir şiirdi...Kutluyor,saygılar sunuyorum...
Eh malum ya menfaat üzerine
dönen siyaset canavardır dendiğine
göre, akılları sersem ruhları geveze
etmekten başka bir işe yaramayan
siyasi çalkantıları insan terk edip
münzevi bir hayat yaşamalı
Bağıran sessizlikler odasında yapa yalnız..
TEBRİKLER
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta