Kendime kalırım Şiiri - Şahin Erin

Çocukken de Hep kendi yarami sarardim.
Acıya gülmeyi erkenden öğrendim.
Ağlamazdım;
İçimde büyürdü sızı.
Sessizlik de geçerdi,
En uzun gecelerim.
Bu benim İlk düşüşüm değil,
Toprağın sertliğini tanırım.
Ayağa kalkmayı,
Savaşmayı çocuklukta öğrendim.
Geceler bana yabancı değil,
Karanlıkla aynı dili konuşurum.
İçimde büyüyen her acıyı
Kimse görmeden taşırım.
Korkma!!
Zararım başkasına değil.
Ben en çok kendime yenilirim.
En çok kendime kalırım.