Kendime Kalanlarla Şiiri - Yasin Bölükbaşı

Kelimelerinizi dikkatli seçin…
Çünkü bazı sözler vardır,
İnsanın içinde yıllarca kanar.
Bir cümleyle yıkılır nice umut,
Bir sessizlikle kopar nice bağ.

Kötü zamanlardan geçiyoruz,
Bazen güzel şeylerin bile tadını unutuyoruz.
Oysa hayat, biraz kaybetmek, biraz bulmak,
Biraz susmak, biraz da yeniden konuşmaktır.

Ben de hayatıma devam ediyorum…
Arkamda kalanlara dönüp bakmadan değil,
Onların bende bıraktığı izleri taşıyarak.
Çünkü öğrendim;
Her şeyin bir sonu vardır,
Hiçbir acı, hiçbir mutluluk sonsuza dek sürmez.

Yanılsamalarla başa çıkmak ne zor…
İnsan bazen gerçeği değil,
İnanmak istediği şeyleri yaşatıyor içinde.
Sonra bir gün,
Hissettiklerinin gerçek olmadığını değil,
Gerçeklerin hissettiklerinden çok daha ağır olduğunu anlıyor.

Kalbinizi zaten incittiklerini biliyorum.
Belki de en çok,
Bir daha incinmeyeceğinize inandığınız yerde kırıldınız.
Belki de en derin yaranız,
Güvendiğiniz insanların bıraktığı sessizlikti.

Ama yine de…
Kelimelerinizi dikkatli seçin.
Çünkü herkes bir savaşın içinden geçiyor,
Herkesin yüzünde görünmeyen bir yorgunluk,
Herkesin kalbinde anlatamadığı bir veda var.

Ben artık ne geçmişle kavga ediyorum
Ne de gelmeyen güzel günleri bekliyorum.
Biraz eksik, biraz yorgun,
Biraz da hayata kırgın…

Yine de yürüyorum.

Çünkü bazı vedalar bitiş değildir,
Bazı kayıplar insanı kendine yaklaştırır.
Ve bazen insan,
En çok kırıldığı yerden yeniden büyür.

Her şeyin bir sonu vardır…
Benim de bir gün bu yorgunluğum dinecek.
Belki eskisi gibi olmayacağım,
Ama bundan sonra kendime daha yakın olacağım.

Ve hayat…
Bütün yaşanmışlıklara rağmen
Kaldığı yerden devam edecek;
Kendime kalanlarla...