Satırlar seni anlatmamı istiyor bu gece .
Elimde değil, adın dilimde düğümleniyor, sanki bir bilmece .
Yalanların doğrularıma ağır geliyor, haykırmak istiyorum sessizce.
Konuşsam kalem yoruluyor, sussam mürekkep ağlıyor, avutuyorum sensizliğimi kendimce .
Saklısın kalbimin derinliklerinde, umrunda olmasamda,hükmedemiyorum yüreğime , seviyorum gizlice .
Beni yanıltan en büyük düşünce, sevmedim diyerek kendimi kandırdım senelerce.
Gerçeklerin elinden uçup gidince , oturduğun her masada kaybedince , yok olmak olacak aklındaki tek düşünce.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta