Beni kimsenin anlamasına izin vermedim,
Onlar sözlerden ibaretim zannetti,konuşmamı istedi,
Hiçbir sözlere sığmadım,
Sözde kalmadım,
Ben bir yemiş vermeyen ağaç gibiyim,
Salınmak istediği yeri saran sınırsız sarmaşık değil,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta