Ömrün boyunca başkalarının gözünde doğru görünmeye çalışırsan, kendi hakikatine yabancılaşırsın. İnsan, el âlemin alkışıyla büyümez; vicdanının sessizliğinde var olur. Çünkü ölüm, bütün unvanları susturur. Şöhreti de... Serveti de... Övülmeyi de... Yerilmeyi de... Geriye birkaç hatıra kalır. Onlar da, hatırlayanlarla birlikte toprağa karışır. Demek ki insanın asıl meselesi; başkalarının hayatında iz bırakmak değil, kendi ruhuna ihanet etmeden yaşamaktır. Zaman, herkesi unutur. Ama insan, yaşarken kendini unutursa, aslında ölmeden önce yok olmuş demektir. Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 14:05:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!